Decembro 2008


amor escríbese con H and axenda and basado en feitos reais30 Dec 2008 02:58 p.m.

Sólo con Reina el rey puede reinar

(no xadrez o Rei sen Raíña está perdido, desamparado, abandonado. todos somos o rei no taboleiro de xadrez)
y entonces un solo punto
puede cerrar la más gigantesca de
las heridas.

(ás veces sen saber como nin por qué… a ferida cura, desaparece. non queda cicatriz)

Entiende mi amor
que impusiera el toque de queda a
todos los besos, cuando para toda
tu boca yo era lo ajeno, entiende
lo tu saliva lastrada por mil
candados.

(porque xa non me fío dos espellos)

Todos los enamorados son duendes y yo…

(gústame xogar)

Oh, mi más
grande amor, no hagas eso, que
no se caiga tu baba al vacío, no te
pierdas en ese multitudinario
punto y final, no prometas mis
secretos.

(porque eu só quero que sexas feliz)

Oh mi más grande amor
ya perdido, no te vuelvas ahora
mi amor.

(o amor sempre volve. cambian as caras, as miradas, cambia todo, pero EL sempre volve e con el a miña derrota)

os que estaban no Torgal non se deron conta… ou si, acaba de sacar a máscara diante deles. privilexio de poucos. a voz cargada de todo o vivido e sentido. chegando ata onde ninguén pode imaxinar. e que espida me sentín

arroutadas and eu enténdome19 Dec 2008 03:48 p.m.

deus, por fin…

axenda18 Dec 2008 10:29 a.m.


HOMENAXE A SERGIO ALGORA
“El rey ha muerto, Viva el Rey”

Sábado 20 de Dicembre / 22.30 h.
Entrada Gratuita

Café y Pop Torgal

self-service love18 Dec 2008 10:23 a.m.

agora conduzo eu

eleccións18 Dec 2008 10:05 a.m.

todos minten. todos. só queren poder. dogmatizan.

non podedes nin queredes cambiar a terra. só gobernarNOS

saudade18 Dec 2008 09:53 a.m.

a miña vida en technicolor… a banda sonora póñoa eu.

auga pasadísima18 Dec 2008 12:33 a.m.

máis claro auga

delirando17 Dec 2008 01:19 a.m.

non podo durmir ou non quero?

lalala

eu enténdome and Sen clasificar16 Dec 2008 11:55 p.m.

unha muller espera no deserto… sigo esperando.

amor escríbese con H and basado en feitos reais16 Dec 2008 08:11 a.m.

“a quen esperas?”

“a quen menos o espera…”

e sorrío feliz

(eu non repito, os que saen deste país quedan desterrados para sempre)

maratón16 Dec 2008 07:48 a.m.

Si vis pacem, para bellum

saudade and soños15 Dec 2008 01:00 a.m.

observo como durmes. a respiración tranquila. móveste pouco. gústame o teu sono calmado. eu vixío para que non teñas pesadelos. pero ti non tes diso… é imposible… téñenche medo. disimulas todos os días, pero ti tamén fas maxia. a min non me enganas. é tarde, cantas horas levo aquí? hai ventisca, e aínda teño que pasar polo km 0 antes de volver a casa.

doces soños

¿? and arroutadas and basado en feitos reais and de esmorga and delirando and dor and eu enténdome and soños14 Dec 2008 12:09 p.m.

Hai ladrillos ciscados por todas partes… a cidade, co pequena que é, volveuse un labirinto. Non atopo o que busco. Camiño por rúas que coñezo. Nomes, mapas, cruces, semáforos. Sei a onde vou, pero pérdome polo camiño sen desviarme da ruta. Paso todos os días polo mesmo sitio, subo as mesmas escaleiras e non podo evitar suspirar derrotada. Hai neve por todas partes. Levo os pés espidos. Non sinto o frío. O peito tamén espido. O meu corazón irradia calor, radioactividade. Podería derreter un iceberg se mo propuxese… E se saco as gafas e miro aos ollos de quen sexa podo tocarlle a alma. Seino. Son unha bomba atómica humana. Segue habendo ladrillos. Caeu o muro de Berlín. O meu muro… Cando abrín os ollos estaba agachada no chan do pub. A camareira mirábame asombrada e preocupada. Eu estaba desesperada, retorcíame. Levanteime, o alcohol xa empezaba a facerme perder o control. Fuxín para casa como unha pantasma, rezando para non cruzarme con niguén coñecido. Había néboa por todas partes. Queríame tirar no medio do asfalto. Quería berrar, sacalo do peito. Estaba tan cansa que non me deitei, tireime no chan da miña habitación, vestida, sen descalzarme. Escuridade. Respiraba despacio. Tumbada de lado. Recitando poemas que nunca escribirei e que xa non lembro. En voz baixa…

persoal12 Dec 2008 11:02 a.m.

nunca tiven boas costas para a natación

non podo saltar son demasiado torpe

pero adoro o piscineo

basado en feitos reais and casualidades and eu enténdome and soños12 Dec 2008 10:39 a.m.

o autobus chega á estación. coloco o asento no seu lugar. limpo as gafas, aínda estou medio durmida. miro a hora. hai funcionarios que baixan. volve arrancar en dirección ao centro. diviso unha figura a dous metros da parada do bus. o teu perfil, a túa roupa, o teu pelo, os teus xestos… os meus ollos cravados no vidro. intento enfocar máis, a contraluz. non me poño nerviosa, non me dá un ataque ao corazón. sorrío. agora xa sei que non me porei nerviosa.

empezo a crer que tes o poder de aparecerme aínda que non estea soñando (contigo)

íntimo e persoal10 Dec 2008 10:52 a.m.

que andarás a facer…

de esmorga09 Dec 2008 12:26 p.m.

frío contra a cara. o vento do norte vén do sur.

miradas08 Dec 2008 11:34 p.m.

dáme de beber

emborráchame

basado en feitos reais08 Dec 2008 07:10 p.m.

certeza

casualidade

corazón

e pulmóns sen aire. por favor, nunca me deixes preguntarche como remata o conto…

Páxina seguinte »