Outubro 2008


basado en feitos reais31 Out 2008 12:41 p.m.

Pechei os ollos, subín como unha aguia que vai planeando a ras do chan. O corazón bombea. Motor imparable, tan fráxil que se rompe dunha coitelada, deixa de funcionar e vas para o burato. Os pulmóns como globos pequenos, a miña caixa torácica non dá para máis. Esquivar a pais seguidos de fillos en bicicletas tamaño gnomo. Canturrear. Pasar por diante da máquina vella do tren, o símbolo da miña nenez, llanear e soltar o manillar.

SEN MANS

Estirar os brazos, abrilos como se me fose abrazar a un xigante invisible. Pechar os ollos e sentir como esas ás que teño nas costas se abren, grandes, bonitas, fortes, firmes, seguras, decididas. E botar a voar.

Lembreime de que me esquecín de lembrar. Non preocupes Q, xa non me namoro das casualidades. Tiñas razón, só eran obsesións da adolescencia tardía.  Círculo pechado.

persoal31 Out 2008 12:22 p.m.

doce transición

eu enténdome23 Out 2008 08:28 a.m.

Sen clasificar02 Out 2008 06:05 p.m.

a miña nova droga