PÉS ESPIDOS

volvinme alquimista? nutria? que máis dará...

chuzame

que é peor:

- ser unha anotación máis da lista da compra?
- ser unha estación na que non para ningún tren?

poden variar as formas, os seus onde, os seus cando, os seus como, pero no fondo é o mesmo.

chuzame

vouche dar un consello: mira sempre dentro de ti, canto teñas dúbidas e non saibas cara onde ir, fai caso sempre ao teu corazón, el saberá guiarte polo camiño correcto. vin como te mira... e tamén vin como miras ti... non teñas medo, nunca ninguén dixo que fose fácil, pero se non o intentas nunca saberás que podería ter pasado. o amor xorde, na maior parte dos casos, onde menos o esperas. 

ata xuraría que M se deu conta de como me quedei apapostiada mirando... de como os meus ollos van detrás como un arqueólogo que persigue o tesouro dentro da pirámide. cando non me dou conta, cando non se dá conta. e busco e busco e non sei o que busco. e atopo. outra vez como cando estiven na Capela Sixtina. ou será que estou soñando e aínda non espertei? ou será que sigo alcolizada? será que levo tanto tempo contando contos que xamais pensei que eu puidera vivir un?

non sei, e sigo tan descololacada..., pero o tempo parouse nalgún momento da noite do venres... un imán para os meus ollos.

xamais pensei que a realidade puidese ser máis bonita que un soño, que os contos que escribín.

xamais

xamais

xamais

xamais

xamais

xamais

xamais pensei que me fose a asustar tanto...

chuzame

esta noite os meus soños viaxan en autobús...

chuzame

e por fin fixo acto de presencia... benvida Miss Impaciencia

chuzame

creo que o descubrin cando tiña nove anos,  noite que morreu meu avó paterno. ou máis ben foi miña nai, cando non quixo ocultarnos a verdade á miña irmá e a min... Álvaro, non podes enganalas, a vida é así. eu xa sabía que nos ía dicir que o avó acababa de deixarnos. xa o sabía, porque aínda que non o vira, si que o sentira ainda sen estar presente. eu só era unha cría, inocente e indefensa, completamente indefensa e vulnerable. pero xa non. agora xa non. estiven nós infernos e volvín, perdín soños, perdín anos de vida, fixénme dano, fixen dano, caín. NON VIVIR, estar en coma é moito peor ca estar dentro dunha caixa. ninguén pode fuxir da vida, do mesmo xeito que ninguén pode fuxir da morte. parece contradictorio, pero non o é. pode gustar ou non, pero é o que hai. o bo dá vida é que ás veces dá segundas oportunidades. certo é que non podes desfacer o que xa viviches, pero si que podes cambiar o mundo cun só sorriso. a resurrección é un proceso lento, require tempo e paciencia como unha partida de xadrez. e ter a forza de vontade suficiente para cumprir as promesas que te fas diante do espello. xurei que por riba de todo, por riba de todos os que quero e me importan nesta vida, xurei  que o día que me enterren  será cun sorriso de orella a orella. que dá igual que ese día é mañá, dentro dunha semana, ou dentro de 60 anos. que pase o que pase e que por riba de todas as  cousas  vou VIVIR. e vivir  tal e como entendo eu implica non fuxir aínda que teñas medo, aínda que todo sexa novo.  confíar sempre no meu corazón que é o único que xamais me mentiu. a razón é estúpida, fria, está maleducada con tanta merda que nos meteron no colexio. o corazón non, é puro, é listo, é sabio. é forte, honesto e ten calma e paciencia.

o único que sei é que ninguén pode protexernos da vida... nin sequera nosos pais... e o mellor que podemos facer é confiar en nós e vivila. non sei onde vou estar dentro dun ano. non teño nin a máis mínima idea. nin sequera sei que vou estar facendo coa miña vida... e que? tanto importa? non se pode planificar a vida... é unha egua salvaxe demasiado bonita como para atala. o que si sei é onde vou estar dentro de dez días.

non son un león covarde.

chuzame

ya está en el aire girando mi moneda

tempo ao tempo

chuzame

non podo parar...

NON vou parar

chuzame

it's over

"cara adiante sempre, coma os carneiros" Suso de Toro

chuzame

touché

(vía X)

chuzame