de esmorga


adolescencia tardía and amor escríbese con H and as apariencias enganan and basado en feitos reais and de esmorga and saudade01 Feb 2015 10:23 p.m.

Ás veces volvo a ese día, a ese momento. Quizais xa o teño contado demasiadas veces. Pero cada quen fuma o que quere, eu fumo recordos. Pasaron dez anos, xa teño a idade que tiña miña nai cando nos tivo. Traballo con nenos e o futuro faime sorrir. Vexo aos fillos de outros, pregúntome como serán os nosos. Algún día.

Hai cousas que só podo compartir comigo mesma, de que xeito procuraba o amor en calquera coma un cadelo da protectora buscando dono. Era quen de regalar a miña alma por unha caricia. Vendíalla ao diaño mil e unha noites. Agora que sei todo o que sei… Fun egoísta, non me importa admitilo. Non máis do que foron comigo. Aquela mañá, hai dez anos, o inverno en Lisboa e eu regalándome un blog. O instante no que gardei para sempre o amor propio na maleta.

(27 de xaneiro de 2015)

 

basado en feitos reais and de esmorga and eu enténdome02 Abr 2011 11:30 a.m.

Non voaban coitelos, o que voaban eran as miradas depredadoras do vello tigre. Esas mirada que te ispen aínda que ti NON queiras, porque estás soa…

arroutadas and de esmorga05 Abr 2010 05:33 p.m.

─Pois fago os 20 para a semana…

─QUE?? E eu xa con 26…

─Si… non me digas que te ves moi vella para min…

 (vivan as indirectas-directas que te deixan FÓRA de xogo e como se foses ti a teenager…)

de esmorga and eleccións and íntimo e persoal01 Feb 2010 10:44 p.m.

Tiña un aire con Jack. Alto, moreno. Párame cando me vou pedir algo á barra. Fai que me coñece e como que son eu a que non se lembra. dáme a risa. Vale si, collíchesme, non te coñezo. Volve darme a risa. Déixome estar, hai tempo que ninguén fai esa clase de cousas por min. Ou que eu non son consciente. Síntome cómoda, sei que lle gusto e iso faime sentir segura de min mesma. Non está mal estar do outro lado da liña por unha vez. Cáeme ben, é simpático. Digolle que estou a celebrar o meu aniversario. Somos da mesma idade. E chega ese momento no que sutilmente me vou para a barra. Líate con el, berrábame a cabeza. Pero eu sempre lle fago caso ao corazón. Tan claro o teño que nin sequera tiven tentacións

Vale, si xa non teño escusas para non liarme coa xente. É absurdo, o espello non me reclama, pero o Mundo semella non entedelo.

de esmorga and delirando10 Xan 2010 01:59 a.m.

escoito o meu nome. de súpeto estou barada como unha balea no Vao. palabras que non chego a conectar. a coherencia mandoume a tomar por saco. Non pode ser. dispáraseme a respiración. seica me puxen a camiñar cara atrás coa copa na man. só lembro o fallo cardíaco dos meus sentidos. que a xente se evapora e que o meu corazón me berra como un descosido. vertixe, chispa?

basado en feitos reais and de esmorga and íntimo e persoal07 Mai 2009 04:05 p.m.

fdn2009

Quería espirme. Quería saír disparada cara o ceo como unha bala. Quería berrar ata quedarme afónica. Quería deixar de ter esta sede diaria. Se a cervexa fose amor, eu sería alcohólica. Beber, beber. As ganas, as putas ganas. Esas que siguen intactas. Son como un depredador que cambia de présa, pero a fame non morre. Ou son insaciable ou aínda non me saciei.

Ao final, quedei afónica e bebín da boca de quen primreiro se ofreceu. A sangue frío.

de esmorga and eu enténdome20 Mar 2009 11:12 p.m.

esquecendo que esquecín porque me pasei media noite sen gafas. por que era tan feliz que me tiraba ao chan? as (miñas) apariencias enganan…

de esmorga and eu enténdome20 Mar 2009 12:55 p.m.

espertei no chan, desorientada, aínda respirando aquel olor

creo que perdin algo máis que a memoria

arroutadas and basado en feitos reais and casualidades and de esmorga and miradas07 Xan 2009 03:38 p.m.

música. pecho os ollos. música nas miñas veas, no meu corazón, no aire que respiran. o momento de dalo TODO. non había outro. non ía haber outro. saborealo como o bo viño. vólvome un puto imán. irradio enerxía. amor nuclear. radioactividade. cruce de miradas. ollos que me buscan. as mans tremendo, saben o que teñen que facer, pero non queren equivocarse. adrenalina contida, escuridade, ganas de…

(1 de xaneiro de 2009, nalgún lugar da galaxia)

basado en feitos reais and de esmorga02 Xan 2009 03:33 p.m.

baila

¿? and arroutadas and basado en feitos reais and de esmorga and delirando and dor and eu enténdome and soños14 Dec 2008 12:09 p.m.

Hai ladrillos ciscados por todas partes… a cidade, co pequena que é, volveuse un labirinto. Non atopo o que busco. Camiño por rúas que coñezo. Nomes, mapas, cruces, semáforos. Sei a onde vou, pero pérdome polo camiño sen desviarme da ruta. Paso todos os días polo mesmo sitio, subo as mesmas escaleiras e non podo evitar suspirar derrotada. Hai neve por todas partes. Levo os pés espidos. Non sinto o frío. O peito tamén espido. O meu corazón irradia calor, radioactividade. Podería derreter un iceberg se mo propuxese… E se saco as gafas e miro aos ollos de quen sexa podo tocarlle a alma. Seino. Son unha bomba atómica humana. Segue habendo ladrillos. Caeu o muro de Berlín. O meu muro… Cando abrín os ollos estaba agachada no chan do pub. A camareira mirábame asombrada e preocupada. Eu estaba desesperada, retorcíame. Levanteime, o alcohol xa empezaba a facerme perder o control. Fuxín para casa como unha pantasma, rezando para non cruzarme con niguén coñecido. Había néboa por todas partes. Queríame tirar no medio do asfalto. Quería berrar, sacalo do peito. Estaba tan cansa que non me deitei, tireime no chan da miña habitación, vestida, sen descalzarme. Escuridade. Respiraba despacio. Tumbada de lado. Recitando poemas que nunca escribirei e que xa non lembro. En voz baixa…

de esmorga09 Dec 2008 12:26 p.m.

frío contra a cara. o vento do norte vén do sur.

basado en feitos reais and de esmorga and dor25 Mai 2008 11:56 p.m.

oxalá eu puidese darlle todo ese amor que el pide… só puiden abrazalo para protexelo das súas pantasmas e secarlle as bágoas

Amor, que inxusto es… xamais pensei que foses así. que noxo me empezas a dar. es covarde, es vanidoso, mentiroso e caprichoso.

onde estea a estabilidade, a calma, a serenidade, a beleza do equilibrio… sácateme de diante.

basado en feitos reais and de esmorga25 Mai 2008 11:42 p.m.

achégome con cara de nena pilla. vamos xogar. pídolle, aténdeme. líome pagando e co cambio. moi ben Eli, ti ponte nerviosa e que se che note… ri. faime un escaneo tan detallado que por un momento creo que ten raios X nos ollos. todo isto sen perder o sorriso. soaron os Planetas, pecho os ollos… alá me vou, a outra galaxia. abro os ollos. está a mirarme. non aparto a mirada, sorrío, bailo. así uns minutos máis ata que se peta o local

to be continued (maybe next weekend)

e que ganas me deron de saltar a barra e… un deses que deixan sen respiración.

de esmorga21 Mai 2008 11:49 p.m.

madrugada, un sábado calquera, nun pub.
aí estaba… marabunta de xente, música.  posme un licor café? a mesma cara de sorpresa que poñen todos cando o pido. non aparto os ollos nin un só instante. vaise debuxando un sorriso na miña cara. volve é págolle. non sei o seu nome pero é igual. sorriso pícaro. fágolle un xesto para que se achegue máis porque case non dou falado co ruxe-ruxe. onde mercaches a gorra? a miña voz irradia inocencia… a miña mirada di outra cousa… bótase a rir con cara de felicidade.

xa te teño xusto onde quero

basado en feitos reais and de esmorga15 Mai 2008 12:15 a.m.

 

aos feitos me remito. unha soa mirada pode ser o crime perfecto

are you ready?

de esmorga and delirando06 Mai 2008 10:38 p.m.

escuridade. no Charol nunca hai boa luz. saio do baño aturdida. o soldado volveu a intentalo por milésima vez. e mentres boto auga no baño sinto esa dor punzante no peito. alcohol en vena e chuvia fóra. por que carallo me tes que doer tanto? abro a porta e aínda baixaron máis as luces. escuridade absoluta. aparece da nada e pon unha man no meu corazón, por un momento parecía que deixaba de desangrarme… por un momento. respiro o seu aroma. caio na trampa, na rede, no labirinto. bebo da súa boca. o tempo párase, volve a ir rápido. semella un cd raiado. e sigo sen saber porque non funcionou. mal sabor de boca, como cando vomitas.

o bico perfecto é aquel que nunca se repite.

basado en feitos reais and de esmorga20 Abr 2008 11:49 p.m.

 

O instinto. Hai quen sabe usalo, hai quen non. Pitido de orellas, o meu sentido arácnido afinado e listo como un detector de metais. Non sei porque se puxo a falar comigo. Incredulidade pola miña parte. Preséntaseme para a miña sorpresa. Entre a música alta e o alcohol que debe levar en sangue cústame entenderlle. Aproveitou a escusa para achegarse máis, tamén axudou que me sacaba dúas cabezas, repetir o seu nome mentres case me bica a orella. Eu sorrío inxenua. Non, non pode ser… Pero cando pitan os oídos é por algo. Contoume que acaba de abrir negocio propio e que ía camiño dos 30 sen complexos. Foi divertido porque ao día seguinte e coa resaca evitaría lembrarse de porque veu a min… Mentirnos a nós mesmos é fácil que mentir ao resto do mundo. Ademais, había quen xa estaba agardando polos seus beizos con impaciencia.

O bo desta little town é que cando coincides con alguén unha vez sempre repites, e quedei coas ganas de certificar unha cousa.

basado en feitos reais and de esmorga04 Feb 2008 09:20 a.m.

 

“Dios los cría y ellos… ellos se juntan

Páxina seguinte »