o peor erro que podes cometer nesta vida é escoitar a absolutamente todos os que te rodean agás a ti…
teño a vida hipotecada dende hai anos porque sempre pequei de pouco egoísta. non é unha queixa, é a puta verdade. a miña puta verdade.
chúzame -
JEALOUSY
TURNING SAINTS INTO THE SEA
TURNING THROUGH SICK LULLABY
JOKING ON YOUR ALIBI
BUT IT´S JUST THE PRICE I PAY
DESTINY IS CALLING ME
OPEN UP MY EAGER EYES
CAUSE I´M MR. BRIGHTSIDE
chúzame -
venres. paguei a miña consumición e marchei con aquela estraña sensación de malestar na boca do estómago. ese malestar que non é meu. maldita empatía... aquelas palabras cargadas de rabia, soños rotos? quizais... e eu tratando de ver algo máis que aquela punta do iceberg. ler entre liñas sempre foi a miña asignatura favorita malia a que ás veces suspendo. e unha verdade como unha catedral. eses ollazos non van ser para min. a miña intuición sempre tan oportuna. friaxe na alma. custábame sorrir. que se lle vai facer? a min gústame igual. poño os cascos e sinto esa escozor na alma. por que me tes que doer se non nos coñecemos? poño a Catpeople e escoito como un mozo sorprendido lle comenta algo ao meu "xefe". e esa pequena victoria que me foi animando. á unha e media o Trolebus xa está cheo, tiven que sacar a artillería pesada. daquela entrei no meu viaxe astral particular. bailar e pinchar. ter amnesia, esquecerme de todo e de todos. a adrenalina da tensión de ter que estar atenta ao que fago. a inmensa satisfacción de ser, por unhas horiñas, a deusa que fai que toda esa masa de xente á que non lle vexo a cara baile e se esqueza dos seu problemas. a miña música, que non é miña, é prestada. poñerlle banda sonora á noite de tantos descoñecidos non ten prezo.
sentirme realizada. soa cursi? pois éche o que hai. bufffff, e eu que pensaba que xa non a ía sentir nunca máis...
[o da foto é Peter Hook, un dos meus ídolos, ademais de baixo-guitarra é dj]
chúzame -
[gv data="NFOVt1kAPHY" width="425" height="350"][/gv]
voute cazar, o círculo vaise pechando...
chúzame -
xa a coñecía, pero onte, tirada no sofá mentres en todos os telexornais o sacaban a el cantándoa... a pel de galiña e unha emoción que non sei dende onde chegaba ata min ...
e despois de escoitala outra vez non teño que comentar nada máis. é incrible o resultado final de cantar algo tan bonito xa por si mesmo con todo o corazón.
Nessun dorma, que ninguén durma esta noite...
chúzame -
[gv data="GUB1xSAAADk" width="425" height="350"][/gv]
temazo... bufff canto pode cambiar a vida dunha persoa e menos de 15 días? non son grandes, non na medida en que calquera poida velos. son máis sútiles, máis marcados, detalles só visibles a longo prazo. actitudes, só iso.
dous apuntes máis:
- hai dúas clases de cegos, os que non poden ver e os que NON queren ver.
- hai dúas clases de persoas, as que non tiran un só papel ao chan e as que o tiran absolutamente todo.
abrir os ollos non é fácil, ver as cousas como son e aceptalas nunca é cousa fácil. pode doer, mais eu son das que que prefiren vivir cunha man man ou unha perna menos a ter gangrena. a honestidade cun mesmo é algo que non ten prezo. prefiro morrer en silencio a vivir nunha mentira.
chúzame -
o amor é como un concerto... cando empeza non queres que remate nunca
[Deluxe - Three moths of Glory]
chúzame -
[gv data="QZ0e6fC3WNw" width="425" height="350"][/gv]
síntome así... próxima... síntelo? non existe nada mellor ca isto...
And when I see you then I know it will be next to me
And when I need you then I know you will be there with me
Ill never leave you...
Just need to get closer, closer,
Lean on me now,
Lean on me now,
closer, closer,
Lean on me now,
Lean on me now.
chúzame -
Festival do Norte. Sábado
estaba rabeando por ver a Sr. Chinarro... empezamos ben. La decoración, Del montón, 2 besugos, Cero en gimnasia, Gitana, Ángela, El rayo verde...
risas. bromas. a seguir Lori Meyers. cervexiña vén, cervexiña vai... menear os corpos ao ritmo da música. ouvear. De superheroes, En sus zapatos, La mujer esponja, Ya lo sabes, Ham'a' cuckoo, Parapapa, Dilema, La Pequeña Muerte, Tokio ya no nos quiere...
descanso. mexar de monte. emocións a flor de pel. non sei como é que acabamos falando de miña irmá... e véñenseme ás bágoas aos ollos... sorrío. mataría por ela... entón comeza a soar. marchamos correndo. Xoel comeza con Simone e un lóstrego nas costas. vou saltando, vou feliz. calquera que me viu pensou que me metín algo... só existía a música pra min... Requiem, A un metro de distancia, Gigante, Colillas en el Suelo. a música en min. cada nota, cada acorde. cada palabra. cada recordo. todo, absolutamente todo. rebentar por dentro. bailar, bailar, bailar. drogarme coa música. sentila cos 5 sentidos. co 6º disfrutei de Rostro de actriz e El amor valiente. lembreime desta semana santa, de miña avoíña, e en cada desas feridas silenciosas, ese QUÉROTE xamais pronunciado que morre pouco a pouco dentro de min. estámolo matando co cancro do "é imposible". non te preocupes, non fai falla que veñas ao funeral.
"Ahora entiendo que cada espina
Que cada pequeño arañazo
Cada cuchillo por la espalda
Fue tan sólo un pequeño trámite
Tan sólo una excusa idiota
Hace tiempo que yo ya no sonreía tanto"
remata o concerto con Mejor (So Alive). e pasa, por fin pasa. os cinco, eses cinco nomes, eses que ocuparon o meu corazón. ese bico que sempre lles quixen dar... todo xira. a cada segundo é un, é outro, e outro. texturas distintas. o seus aromas. o pelo, a altura, os corpos, os brillo dos ollos, a calor que desprenden os seus corpos, as voces... non necesito abrir os ollos para saber quen é quen. as mans caprichosas por baixo das camisetas. sen porqués, sen culpables, sen rancores, sen ilusións. pagar con intereses esta débeda do meu corazón. o bico perfecto, o que non existe, o que nunca se dá. cando non ocorre é porque non estaba de ser..., é unha lei infalible. sodes pasado.
acaban Catpeople. sublimes, exquisitos. Mexican life, Radio, Next hours, Get up, Pretty things, Behind, Alone. respirar música, beber música, ser música. vivir música.
chúzame -
[gv data="aI4u1-xCRNk" width="425" height="350"][/gv]
o coitelo cando te cortas picando cebola. a túa canción favorita de viaxe interior polas túas arterias. un raio de sol cegándote mentres vas pola rúa. tropezar e caer. correr, notar como o pulso se acelera e os pulmóns se enchen de aire; cansar. o olor dese alguén que che gusta. a auga gorentándoche pola gorxa abaixo cando tes sede. ler unha carta en silencio. bañarte no mar e sentir a súa inmensidade. unha caricia cando estás durmid@. o bico de spiderman. chorar cando alguén que queres morre. bailar ata que che doian os xeonllos. comer chocolate. dar un abrazo. parir. unha caricia...si, somos imperfectos. pero os anxos teñen envida de nós. por que? nós podemos sentilo todo.
"arrepínteste de telo feito?
aínda que só puidese ulir o seu cabelo unha soa vez... unha soa... non o cambio por toda a eternidade"
[BSO City of Angels, Go Go Dolls - Iris]
chúzame -
estás a salvarme a vida, pero..., claro, ti non tes nin a menor idea...
odio mentir
[Deluxe - Cientos de Mentiras]
chúzame -
[gv data="1yegzHrIQHY" width="425" height="350"][/gv] [The Delays- Valentine]
a mirada azul.a disco a rebentar, formo parte da masa, deíxome levar, sentir que non quero (ser) NADA.
a exposicíon, o concerto, as risas, os bicos desinteresados e as respiracións na boca, unha nai enferma, cds ciscados no cuarto de baño, un gato no corredor... e fóra sae o sol e o inconsciente volve a traicionarme.
a obra, o unicornio, eu só quería que foses ti o meu unicornio...
12 segundos de escuridade, porque no faro non só é importante a luz... tamén os 12 segundos, das dúbidas, da escuridade tamén hai que aprender delas...
a febre, o delirio, os soños, a lei do desprendemento...
e palabras con olor a salitre e sabor a bicos invisibles.
sete días e todos os estados posibles da alma.
chúzame -
[gv data="rYMBvT81znw" width="425" height="350"][/gv]
renunciar a lo natural, y dejar que el agua corra...
sempre pensei que esta canción era triste... pero mira o vídeo, obsérvao ben. ves? ese sorriso que tes na cara é por algo, non si?
chúzame -
neste meme había que por música no acto... pois ben, a miña última elección, despois de meditalo moito, é esta. non che vou narrar un conto. para esta canción non... esta canción non é para foder, é para facer o amor. hai un abismo entre unha cousa e a outra. é algo que aínda non tiven o pracer de vivir, non me avergonza recoñecelo. podía describir como imaxino que será... pero éme imposible. non quero soñalo... quero vivilo. e sei que estiven moi moi preto.
o amor recoñécese polos ollos... pero empeza nas mans
P.D: outras suxerencias para este meme...
the nothing song, I feel you, suave es la noche, outside, isaac, bizarre love triangle (remix), square one, out of control, all around, smack my bitch up.
o pracer está na variedade, non si?
chúzame -
a arte de vivir sen paraugas aínda que diluvie. e non tusir polas noites. a arte de ofrecer só o que é xusto e necesario. e dar o abrazo imprescindible. a arte de vivir pegada a uns vidros mirando como se manchan durante 24h. e ver todo o que os demais non ven. a arte de non preocuparse e ocuparse. e facer sorrir cando é todo é cabeza perdida...
aí foi cando acabei café con leite e me dei conta de que estaba na cafeta da facultade e que quedaba menos de sesenta minutos para o derradeiro de febreiro. e tiven moitas ganas de escribir por detrás dos apuntes. escribir con rotuladores de cores e empapelar a o edificio con palabras. pechei os ollos un instante e deixei que chovese dentro. deixei que se inundase, que as mesas flotasen, que a auga chegase ao teito. e vin como os poucos que estábamos alí buceábamos como peixes de cores. e bailar baixo a auga. e silvia sonando de banda sonora.
escuchar las palabras sin que se me dirijan. y mezclarme viajera con todas las manos. y rozar sin reparo todas las mejillas.
mergullo sincronizado, respirar polas branquias das puntas do cabelo. flotar coma unha alga, ingravidade.
10 minutos máis e estou sentada na parte máis alta da clase, na esquina. vixío a todos. tan lonxe da porta que se me fai eterno o camiño ata chegar onda a profesora pra pedirlle que me deixe ir ao baño. e saír correndo, voando, p a r a n d o o t e m p o. ese segundo no que estiven máis preto de ser tradutora, máis ca nunca. quizais o único momento da miña vida en que realmente o fun. a melodía de 56 pares de mans pasando follas de diccionario apágase dulcemente mentres acabo o exame. a sorte xa está botada.
chúzame -
normalmente é raro que comente algo da carreira aquí (por que será?). máis que nada pra non botar a pacer a lingua e acabar ofendendo a algún profesor (por ganas non é... ) do que dependeu/depende/dependerá algunha nota. e aparte diso porque non me gusta falar das cousas que non me gustan (acabo de darme conta). son as dúas da madrugada e teño os miolos saturados e non me sae nada de xeito cando escribo porque levo todo o día arriba facendo algo da miña vida, como diría o rei. e non, non penses mal, non me estou a queixar. aprendín moitas cousas que non están nos apuntes que moitas veces me prestaron porque eu non ía a clase. si, culpable, porque non me gusta e son negada para a tradución. estou contenta porque aínda que haxa días malos (poucos) sempre hai alguén con quen compartir sorrisos, xa sexa no piso, nas clases ou tomando un coffee. son doctora honoris causa en corazóns e almas.
Vigo, non é Atenas, nin a Pedra, pero ten a moitas persoas e momentos que me atarán de por vida a ela. o que tiña que ser o derradeiro ano, o máis duro, está a ser o mellor de todos. libereime dos desexos, dos soños, das grandes aspiracións, das apariencias. non sei se o teño todo, ou case todo, se fracasei ou non, se me quedan cousas por alcanzar, se son intelixente, parva ou o que. estou ben comigo e con todo e todos os que me rodean. non, non é conformismo. é aceptación, o meu equilibrio.
imaxina saber que pase o que pase non hai día que deixes de sorrir...
doces soños, hoxe estou agotada.
[b.s.o: o novo de Bloc Party]
chúzame -
