auga pasadísima


auga pasadísima31 Mar 2010 11:05 a.m.

É o de sempre

S

á

l

v

a

t

e

 

T

I

auga pasadísima and basado en feitos reais and mens sana in corpore sano22 Mar 2010 12:30 a.m.

que raro se me fai non pensar en ti nada máis erguerme. como todas as mañás.

que raro se me fai. alivio, descubro que agora teño máis sitio no meu corazón para min.

que raro se me fai non cruzar a delgada liña vermella.

que raro se me fai ter que salvarte e non sentir nada paranormal.

que raro se me fai preguntarche por cousas que xa sei e non sufrir un ataque de ciumes.

que raro se me fai aconsellarte coa sabiduría dun Jedi. colgo o teléfono coa confianza dun monxe budista. o meu sorriso de lado non engana. nunca sabras como te desdobrei para poder soñarte. e agora…

non te quero. e saír a correr

auga pasadísima and eleccións15 Feb 2010 04:56 p.m.

 No quiere que sea suyo
               ni de Marcela; y si dejo
               de mirarla, luego busca
               por hablarme algún enredo.                
               No dudes: naturalmente
               es del hortelano el perro.
               Ni come ni comer deja,
               ni está fuera ni está dentro.

auga pasadísima05 Xan 2010 11:51 p.m.

Ouro parece, prata non é…

Cansáchesme, e deixa de mal disimular, por favor, que quen sabe de diplomacia son eu.

auga pasadísima and íntimo e persoal21 Dec 2009 10:38 p.m.

encántame que non me tomes en serio, (en serio) sabes por que? non does. si, para min tamén foi unha sorpresa.

auga pasadísima18 Dec 2008 12:33 a.m.

máis claro auga

auga pasadísima25 Feb 2008 09:10 p.m.

xa non sei como dicir que deixei o teatro.

auga pasadísima and basado en feitos reais14 Xan 2008 05:30 p.m.


é incrible como cicatrizan as feridas que nunca pensaches que fosen curar

auga pasadísima and íntimo e persoal21 Out 2007 09:38 p.m.


a verdade non valía, era como unha moeda dun céntimo, metal inservible. daba igual, todos mentían, eu tamén. a mentira salvábame, tapábame, ocultábame. e todos cegos coma toupas, cegos como se eu fose invisible… mendiguei amor e logo tiña tanta rabia que me abondaba cunha mentira para seguir respirando.
para atopar o camiño cara o Paraíso primeiro tiven que sobrevivir ao inferno…

Y ahora miento casi siempre,
todo el mundo lo hace,
engaño a otros y me engaño a mí.
¿Para qué diablos sirve la verdad?

[Love of LesbianLos colores de una sombra]