PÉS ESPIDOS

xa non sei como dicir que deixei o teatro.

chuzame

é incrible como cicatrizan as feridas que nunca pensaches que fosen curar

chuzame

a verdade non valía, era como unha moeda dun céntimo, metal inservible. daba igual, todos mentían, eu tamén. a mentira salvábame, tapábame, ocultábame. e todos cegos coma toupas, cegos como se eu fose invisible... mendiguei amor e logo tiña tanta rabia que me abondaba cunha mentira para seguir respirando.
para atopar o camiño cara o Paraíso primeiro tiven que sobrevivir ao inferno...

Y ahora miento casi siempre,
todo el mundo lo hace,
engaño a otros y me engaño a mí.
¿Para qué diablos sirve la verdad?

[Love of Lesbian - Los colores de una sombra]

chuzame