arroutadas


7º arte and arroutadas and as apariencias enganan and espectadora and eu enténdome07 Xuñ 2014 01:00 p.m.

A morte, a vida e a arte veñen, moitas veces, collidas da man. Quen o sabemos estamos malditos.

“O tempo non importa, IMPORTA a idea” 

 

 

arroutadas and basado en feitos reais and espectadora and eu enténdome and íntimo e persoal26 Feb 2013 10:42 p.m.

Todo acto ten consecuencias. Poden perdoar e ti sacar da túa memoria o (estúpido) grave erro cometido. Inxenua… Pero mentalízate, acéptao, non esquecerán. Quizais haxa feridas que nunca cicatricen ben.

E da mesma maneira que Tenzing aprendeu a vivir coa vergoña de ser o segundo en chegar ao Everest, eu teño que aprender a vivir co dano feito.

arroutadas and maratón and opositing and soños25 Xan 2012 12:24 a.m.

Como Manuel tamén deixo que ela guie a miña vida. Está a berrarme, chama por min. Espértame de madrugada e lévame ao parque que hai preto da miña casa. Hai unha maratón. Vamos, corre! Poño as zapatillas e vou quitando o pixama como podo. A xente berra e anima. Acompáñanme ducias de cans que ladran felices. Non entendo nada do que ocorre. Hai helicópteros de canles de televisión. Cara onde vou? E a meta?

Ti corre e aguanta. Só iso.

 

arroutadas and viaxes18 Mar 2011 11:33 p.m.

Os sobres son os meus amigos. Mesmo algún discurso. Non sei o que pasará coas cámaras

arroutadas and de esmorga05 Abr 2010 05:33 p.m.

─Pois fago os 20 para a semana…

─QUE?? E eu xa con 26…

─Si… non me digas que te ves moi vella para min…

 (vivan as indirectas-directas que te deixan FÓRA de xogo e como se foses ti a teenager…)

arroutadas and as apariencias enganan and basado en feitos reais and íntimo e persoal29 Mar 2010 10:40 a.m.

Perdín o tren. Non foi casualidade nin mala sorte.  A coartada perfecta. Fixen outra vez que o universo xirase ao meu ritmo. E volven a darme un Oscar… Que ben se me dá mentir, é a mellor defensa contra un mentiroso.  Reacciono, a defensa Luzhin. Acabáronse os xogos. E sen darme conta provoco unha bifurcación na miña vida. Todo cambia. Despacio, suave como unha caricia, constante. E sei o que vai pasar… Aí vén o tsunamí, o terremoto. Quizais xa veña de lonxe pero eu non puiden velo ata hoxe.

arroutadas and íntimo e persoal30 Dec 2009 09:44 p.m.

rabia… apodérase de min e ouveo. as mans vánseme ao colo da parte de arriba do pixama. estou soa en casa. a forza dos brazos que se deixan levar pola música… a camisa rásgase… e non, non hai lúa chea…

arroutadas and basado en feitos reais and saudade27 Feb 2009 01:46 a.m.

esta é a miña segunda oportunidade. XAMAIS debín deixalo

¿? and arroutadas and basado en feitos reais19 Xan 2009 01:16 a.m.

xógome o pescozo a que fixen diana.

sabíalo, confirmáchelo, e agoraagora que?

puntos supensivos

arroutadas and basado en feitos reais and casualidades and de esmorga and miradas07 Xan 2009 03:38 p.m.

música. pecho os ollos. música nas miñas veas, no meu corazón, no aire que respiran. o momento de dalo TODO. non había outro. non ía haber outro. saborealo como o bo viño. vólvome un puto imán. irradio enerxía. amor nuclear. radioactividade. cruce de miradas. ollos que me buscan. as mans tremendo, saben o que teñen que facer, pero non queren equivocarse. adrenalina contida, escuridade, ganas de…

(1 de xaneiro de 2009, nalgún lugar da galaxia)

arroutadas and eu enténdome19 Dec 2008 03:48 p.m.

deus, por fin…

¿? and arroutadas and basado en feitos reais and de esmorga and delirando and dor and eu enténdome and soños14 Dec 2008 12:09 p.m.

Hai ladrillos ciscados por todas partes… a cidade, co pequena que é, volveuse un labirinto. Non atopo o que busco. Camiño por rúas que coñezo. Nomes, mapas, cruces, semáforos. Sei a onde vou, pero pérdome polo camiño sen desviarme da ruta. Paso todos os días polo mesmo sitio, subo as mesmas escaleiras e non podo evitar suspirar derrotada. Hai neve por todas partes. Levo os pés espidos. Non sinto o frío. O peito tamén espido. O meu corazón irradia calor, radioactividade. Podería derreter un iceberg se mo propuxese… E se saco as gafas e miro aos ollos de quen sexa podo tocarlle a alma. Seino. Son unha bomba atómica humana. Segue habendo ladrillos. Caeu o muro de Berlín. O meu muro… Cando abrín os ollos estaba agachada no chan do pub. A camareira mirábame asombrada e preocupada. Eu estaba desesperada, retorcíame. Levanteime, o alcohol xa empezaba a facerme perder o control. Fuxín para casa como unha pantasma, rezando para non cruzarme con niguén coñecido. Había néboa por todas partes. Queríame tirar no medio do asfalto. Quería berrar, sacalo do peito. Estaba tan cansa que non me deitei, tireime no chan da miña habitación, vestida, sen descalzarme. Escuridade. Respiraba despacio. Tumbada de lado. Recitando poemas que nunca escribirei e que xa non lembro. En voz baixa…

arroutadas and basado en feitos reais04 Dec 2008 08:03 p.m.

eu xa mo cheiraba.

arroutadas and íntimo e persoal06 Nov 2008 04:02 p.m.

se me ensinas as túas cartas ensínoche as miñas

arroutadas and basado en feitos reais28 Mai 2008 05:18 p.m.

se me dis quen es invítote a un café. é a derradeira oferta.

senón…

¿? and arroutadas24 Mai 2008 12:23 a.m.

téñoa

arroutadas and b.s.o.18 Mai 2008 12:28 p.m.


 

who are you?

arroutadas and máis que papel15 Mai 2008 12:11 a.m.

 

que fará o carteiro se o cadelo non lle deixa entregar o que ten que entregar? foi a miña trampa para comezar a correr antes de tempo. a distancia protexe. ten máis valor un papel escrito que calquera promesa dita, triste pero é así… e se non que llo digan a Dufresne.

arroutadas06 Mai 2008 11:12 p.m.

ti si que es listo…

Páxina seguinte »