veces só é cuestión de deixarse levar. só iso. non pensar moito as cousas. facerlle caso ao corazón diga o que diga o mundo. acórdome ben da cara que se lle quedou cando do dixen e da miña voz coma un silbido. supoño que se asustou, seguramente ninguén lle tiña dito QUÉROTE con tanta sinceridade. el negou, que estábamos ben como estábamos e eu nin me planteei que lle puidese gustar. e iso que os ollos... os ollos nunca menten. aguanteime. lembro que me doía, que me sentía présa cada vez máis. o aire facíame dano, xa non era libre. fun leal, fun boa amiga. a mellor. cando me quixen dar conta xa non esperaba nada de nada. o único que quería era afastarme. dóiame que non me deixase querelo, eu sabía o que perdía. en parte por iso o Erasmus. pensou que me perdía. pensouno e ao final iso foi o que pasou. marchei e borreino do meu pensamento e do meu corazón. para volver a entrar ía ter que facer méritos. veu Nadal e veu febreiro cunha noite en Pontevedra. cando xa nos estábamos bicando reacciona e deíxame coa mel nos beizos. daquela si que me rendín. creo que nunca me preguntei que tería pasado si... non me arrepinto de nada do que fixen. eu sei que el si. sabíao. eu non quería casarme con el. non era iso. só quería que nos deixáramos levar e a ver que pasaba. teríase enganchado de min para sempre. teríalle dado tanto Amor que na súa vida habería un antes e un despois de min. non é cuestión de merecer ou non merecer. é cousa de querer e deixarse querer. eu tamén tiña medo de perdelo, pero confiaba nel, por iso llo dixen. medo de todo. cantas lin "sei que me queres" nos seus ollos?? miles, millóns. todos os días. tantas como veces "e iso encántame" e aquel sorriso no que se delataba adrede. e eu apartaba os ollos para que non vise como se me enchían de bágoas e cunha pregunta moi simple: cando me vas deixar quererte de verdade? a amizade non me enchía, xa non me chegaba a nada. era como vivir nunha cadeira de rodas cando en realidade podía correr os 100m en menos de 9 segundos. o corazón berrábame frustrado. doído. canso. desilusionado. ferido de amor. namorado. e este sentimento sempre se acababa impoñendo aos demais. é como se vas un concerto e non bailas, non te moves, NON O DISFRUTAS. que parvada, non? pero volvamos ao presente, que ten máis de pasado que de outra cousa. a historia repítese e hase seguir repetindo ata que alguén se decida a merecerme. falo con el polo messenger sen medos e sen tartexar. sigo queréndoo un mundo, pero doutro xeito. fálame dunha avogada de soria que o trae de cabeza e sei que esta vez non deixará que o medo lle gane terreo. non se vai equivocar, non se vai arrepentir e a min iso faime feliz. estou contenta, ao final o tempo deume a razón. EU XA O SABÍA. non estaba tola, non eran alucinacións miñas. esta vez estou case segura de que será igual. eu olvidareime, pasarán anos antes de que a verdade se quite o disfraz diante de min. e quizais alguén máis se arrepinta. sexa como for eu saio ganadora. os (meus) dados xa están no aire, non hai volta atrás. este o momento das certezas, das dúbidas, das preguntas que non se formulan pero que se respiran. o aroma do teu alento. pero ese é outro conto.
cumple de Dido. comida china, sangría e tarta de chocolate. intento non rallarme. a meu pai seguramente lle van facer a biopsia e non sei que facer para que deixe de rallarse. "vou vello" é o único que sabe repetir. e bebo e bebo. por momentos olvídome, pero estou sensible. dubido. odio cando dubido, dáme por complicalo todo. déixome levar pola música. bailo. métese dentro de min. fágolle o amor. paramos e xa non podo máis. chove e eu non sinto as pingas. agora si que me quero ir para casa. quédome durmida mentres estes toman un café. quero irme xa. non sei se estou durmida. afastarme. o sábado cando esperto aínda me dura a resaca da ralladura. métome no bus e para casa. tal e como eu pensaba en casa as cousas non andan moi ben. en fin. non é a fin do mundo. o tempo tampouco axuda.

Para tu amor lo tengo todo
Desde mi sangre hasta la esencia de mi ser
Y para tu amor que es mi tesoro
Tengo mi vida toda entera a tus pies
Y tengo también

Un corazón que se muere por dar amor
Y que no conoce el fin
Un corazón que late por vos
Para tu amor no hay despedidas
Para tu amor yo solo tengo eternidad

Y para tu amor que me ilumina
Tengo una luna, un arco iris y un clavel
Y tengo también
Un corazón que se muere por dar amor
Y que no conoce fin
Un corazón que late por vos
Por eso yo te quiero tanto que no s é como explicar lo
Que siento

Yo te quiero porque tu dolor es mi dolor
Y no hay dudas
Yo te quiero con el alma y con el corazón
te venero
hoy y siempre gracias yo te doy a ti mi amor
por existir

para tu amor lo tengo todo
lo tengo todo y lo que no tengo también
lo conseguiré
para tu amor que es mi tesoro

Tengo mi vida toda entera a tus pies
Y tengo también…

Chuzame! chuzame -