
Café e deliro. Non durmo. Ollos abertos de par en par. Ao final saio de marcha en soños. Os pés espidos. Frío? Calor? Dóenme os ollos. Dóeme a miopía. E mírome nun charco e levo uns cascos na cabeza. Vou a doar sangue no Paseo pero non podo, só me sae música das veas. E bailo, tírome ao chan. En trance. Un chasquido de dedos, unha guitarra eléctrica nas miña mans. Resulta que a sei tocar mellor que Jimmy. Fágolle o amor coas mans. Romper todas as cordas ou partir os dedos de tanta potencia? Outro chasquido dos meus dedos e toda a cidade completamente nevada. Xente patinando, outros esquiando, trineos e cans que parecen lobos.
Este frío non me mata, revíveme.
chuzame -
decembro 16th, 2007 at 12:36 pm
Gustoume moito a imaxe. Co que me gusta o frío, dá unhas ganiñas de neve e vapor…
Apertas!
decembro 17th, 2007 at 1:20 am
polo menos fixeches un descanso… marabilloso. ;b
decembro 17th, 2007 at 2:51 pm
Vese que o frío tamén ten aspectos positivos.
decembro 22nd, 2007 at 12:33 am
Agora mesmo non teño os pés espidos, mais se os tivera, aguantariache un cubata con eles e non che faria falta botarlle xeo. Non sei que me paso este ano que non soporto as baixas temperaturas, mais cando me meto na cama co meu saquito térmico son a muller máis feliz do mundo…