pantalón curto, camiseta ceñida. unha pedalada outra. a arte do equilibrio e non malgastar forzas. saber en que tramos podo dalo e en cales non. desniveis.
só teño que aguantar
só teño que aguantar
repítome unha e outra vez nos dous quilómetros e medio que hai de subida. suar, notar como se incendia a miña cara, o flequillo xa hai un anaco que deixou de estar no seu sitio. se me sacasen unha fotografía sería a que menos ensinaría. pero iso é o de menos. o corazón bombea sen descanso e a un ritmo grande. sinto como se contrae unha e outra vez con forza. imparable. os meus pequenos pulmóns administrándolle osíxeno aos músculos como poden. a tirantez destes, a execución de graxas acumuladas pola vida universitaria na gran cidade. unha recta e comezar a voar. acelerar o ritmo... a baixa pronunciada de cincocentros metros e voar. literalmente. a curva, a derradeira subida a recta na entrada da aldea. sprintar. a lei do máximo esforzo. chamar pola dor en todo o corpo. máis, máis, máis rápido. pechar os ollos, a tensión soltada nun só segundo.
case tan sano como o sexo, pero con menos pracer.
"Tienes que aprender a resistir
tienes que vivir
esto no lo tengo esto no lo hay
esto no lo quiero y esto que me das"
chúzame -