eu buscaba a verdade. no ceo, na terra, no océano, nun SI ou nun NON, en preguntas, en silencios, en libros, en mentiras piadosas, en estacións de tren, nas poesías de Neruda, en vidas alleas, sempre á procura. obsesionada como el buscando a tumba de Tutankamón...

o día que menos o esperaba...

o corazón non para, non deixa de bombear, nin sequera se me corta a respiración. non lembro se estaba bailando, falando ou o que... é de dia? xa amenceu? caéme o cubata ao chan e sen orde, sen ton nin son véñenseme á cabeza centos de fotogramas destes últimos cinco anos. voces resoando dentro mi. de súpeto todas calan. esa voz que parece a miña, máis segura, máis confiada, máis, máis de todo. unha frase. dúas, tres palabras ou catro. e esa melodía calmada, a de quen sabe que o que di é certo. sen probas, sen porqués, sen razonar. fráxil e pura como un recén nado. como unha filla.

e non hai nada máis, non existe outra cousa pra min. estou cega, estou xorda, estou tola. seguireino como un can fiel.

donas e cabaleiros, xa cansei de que o meu corazón se sentise estranxeiro no seu propio corpo.

[1 de xuño de 2007. Graduación da X Promoción de Tradución e Interpretación 2002-2007 da Universidade de Vigo. bso: U2 - City of Blinding Lights]

Oh, you look so beautiful tonight...

Chuzame! chúzame -