[18/04/2007]
a noite comezou cunha obra que nos deixou enmeigadas. de ruta por viños, pinchos de tortilla, empanadillas, croquetas, cervexa e sangrÃa. filosofar sobre o mundo e crer que non é tan difÃcil cambialo. e unhas ganas de saÃr que nos Ãan envolvendo pouco a pouco. bailar, bailar. non parar. rir. deixar os medos, as nostalxias, os imposibles para outro momento. ela tamén sabe facer maxia, pero creo que aÃnda non o descubriu. traeos a todos toliños e faise pasar por polaca. nasdrovia!!!! eu mexo da risa. e gústame vela asÃ, sen que se dea conta, cando a súa cabeza non racionaliza tanto, cando pensa menos e actúa máis. deixar que me invite a outra cervexa máis na barra do Trole. eu son a túa irmá, dÃgolle chea de sinceridade. adopteina sen pedirlle permiso, sen sangue nin papeleo polo medio. porque me dá a gana. ela que sabe todo o que nunca pensei dicir en voz alta. sempre consegue que as cousas sexan máis fáciles do que son...
[bso: Please, please, please, let me get what I want - The Smiths]
chúzame -

2007-03-25 at 8.12 pm
I love her too!!!
Vaia dúas quasitocaias se xuntaron!!!
bicos perdidaaaaaaaas
2007-03-25 at 9.34 pm
os pelos coma fiunchos rectos, rectos asà mirando cara o ceo, o ceo que está aquÃ, enriba do meu salón.
que ricordos, que sensaciós, que noite… noite cun regusto que durou dÃas… lembranzas que esbozaban sorrisos, agochados semi-sorrisos, gARgAllAdAS tremendassss. nada é como é sen o ingrediente esencial (eu sei por quen vai…e ti moi lista me es ;p)
2007-03-27 at 12.03 am
jajaja gustoume ou de quasitocaias!!! noitaza!!!! unha das moitas que virán!!