entonei o fa-fa-fa fascinado sen darme conta. camisas brancas, gravata negra, antireflexantes (polas gafas), o sorriso soñando coa lúa de valencia, catro flashes e máis risas. a imaxe parada no tempo, realmente dende fóra venme así? a xente maqueada demais, máscaras de mentira e eu sen entender; que eu saiba o entroido só comezou na limia. e alá van as fotos pra orla. despedirme sen despedirme, se ti soubeses. unha profesora que é unha friki, e paréceme un milagre polo que só me falta poñerlle unha vela a san antón. unha piscina anti-estrés de canicas e unha taza molona. non, non foron regalos por culpa del. pasear e bla bla bla. rúas que descoñecía, tendas de segunda man, o paraíso das pequenas cousas que foron doutros. ter un dejá vu mentres pecho os ollos para seguir falando. só son tímida cando sinto a vertixe na boca do estómago. eliminar toxinas facendo aerobic mental.

pode que non a vexas se non te fixas, pero a canica está aí. e non é cousa de agora. quen xogará comigo?

Chuzame! chúzame -