a parte de que me mata, colle e arríncame un ollo co coitelo. o meu cadaver tirado pola vella Atenas entre a pedra do chan e a chuvia que cae. nunca me vira morta a min mesma nin nun soño. e só vexo unha cousa fotografada para sempre no meu rostro inerte: o medo a que me faga dano.

que me paraliza

non querías caldo? pois toma sete tazas... 

Chuzame! chuzame -