chuvia e estudiar. sei que teño mala cara e non me importa. os ollos irritados como se fose eu a estivese a chorar. no xornal non vén a esquela. o móbil apagado e pasan as horas sen pedir permiso. á tardiña fuxo de casa como alma que leva o diaño. estiveches a chorar? pregúntame o Rei. volvo a mirarme no espello. eu non... busco acubillo entre a xente que vai e vén. unha entrada e un filme para obrigarme a sorrir. teño que mimarme un pouco de vez en cando. desconecto de min e do mundo. ríome, sorrío. déixome levar pola música. deixo que alguén me abrace en silencio. o mellor que lle pode pasar a unha persoa é ser un bicho raro, aparentar "ser normal", ser un mesm@ malia a todo. cando encenden as luces comprobo que aínda sigo a sorrir. e síntome orgullosa de min. será que teño motivos? moi orgullosa. é a primeira vez que me pasa. esta vez non minto. e peso menos, camiño case levitando rumbo a casa. esta peli tíñana que por en todos os institutos... e tíñana que ver todos os pais, xa verías ti o favor que lle farían a máis de un. volvo polo Paseo. quédome de pedra cando vexo o clónico de Xoel, guitarra en man, tocando. sorrí e chíscame un ollo.

If things were to go wrong xa sabes onde estarei SEMPRE...

 

Chuzame! chúzame -