o cuarto dun hotel [2046]. un escritor que escribe unha historia sobre o futuro, pero en realidade só fala do pasado. un tren para ir á procura dos recordos perdidos. e unha frase que me quedou tatuada no tímpano:

non serve de nada encontrar á persoa indicada se non é o momento adecuado

vina soa en Lisboa, en chino e con subtítulos en portugués. surrealista, rara e preciosa.  a banda sonora unha mestura estraña que funciona á perfección. para min, a mellor película sobre o amor. estaba claro, era un aviso do universo...

 

 

Chuzame! chúzame -