as miñas nenas and saudade20 set 2006 11:37 pm
cantos segundos son dous anos? non sei, pero é o tempo que pasou dende que cheguei alá. ela, a cidade con alma de muller. mil recordos, mil fotos. o ano que cambiou a miña vida. sorrisos que eran cálidos coma unha manta en inverno. noites que se alongaban ata o amencer. aventuras contra a rutina. contarlle segredos á lúa dende algún mirador da cidade. tantas, tantas cousas... hai unha parte de min que quedou alí cando volvín. chámame en soños. volve, búscame. agora xa podes.
ganas de chorar e rir. que bonita é a saudade. que linda a miña lisboa.
chúzame -
setembro 21st, 2006 at 2:23 pm
Eu nunca estiven en Lisboa
setembro 21st, 2006 at 2:31 pm
pois nada, eu fágoche de guía cando queiras
setembro 21st, 2006 at 4:09 pm
tranquila, vas volver
seguro
setembro 22nd, 2006 at 2:58 pm
Agora si podes!!(¿cres que chegarei a engancharme a isto de “internet” coñecendo os meus antecedentes cos ordenadores?)
setembro 22nd, 2006 at 8:14 pm
a min tamén me gustou lisboa, pero aínda non topei o lugar que me fai sentir iso que ti dis…
setembro 23rd, 2006 at 10:40 am
iso espero
ai, a miña enfermeira favorita que agora xa ten internet na casiña!!! jejej dentro de dous meses xa me dirás se te enganchaches ou non, o dos antecedentes non importa. sábelo mellor ca ninguén. agora, nunca antes.
serán alucinacións miñas, pero ultimamente non andas un pouco apagadiña? non só foi o lugar. foron moitas cousas, un cúmulo de cirscuntancias que tardarán en volver a repetirse; ou que nunca se repitan. fágoche unha confidencia: volvino a sentir aquela tarde que pasei con vós
anímate, vale? un biquiño!