de cando Adeus quere dicir esencia pura
pouco a pouco todo volta á normalidade. a calma da rutina que tanto botei de menos estes dous últimos días. pasan cousas, pasarán cousas. e voume tirar de cabeza á piscina, a esta que si ten auga. vivir, sentir co corpo, coa pel, coa alma, péselle a quen lle pese. xa non vou esperar. que me espere quen me queira que xa me fartei de dar e esperar algo a cambio. non, agora non. agora vou dar sen recibir, sen soñar. en silencio, cunha humildade prestada e que sei que non é miña. esta vez non vou soltar ao lobishome para que vaia de caza. esta vez vou ser eu. por e para min. voume esquecer dos demais e deixarme de escoitar á miña empatía que todo o sabe dos demaise a todos quere complacer e axudar. AMAR con maiúsculas, porque xa non espero nada. canseime. AMAR e con conformarme con pouco, ese pouco que para min é o ceo da miña vida. vou deixar de drogarme. xa, agora, neste instante. con estas palabras. a droga son eu. que se enganchen de min, sen darse conta, sen velo, sen entendelo. que non poidan vivir sen min e que cando poidan facelo o único que queiran sexa estar comigo. e daquela xa faleremos do conto.
"o que teña que ser, será"
a banda sonora orixinal do meu corazón neste instante é o novo de Coldplay. o universo nunha canción. flipaa!!!
Coldplay
Speed Of Sound
by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion and Chris Martin
how long before I get in
before it starts, before I begin
how long before we decide
before I know what it feels like
where do, where do I go
if you never tried then you'll never know
how long do I have to climb
up on this side of this mountain of mine
look up, I look up at night
planets are moving at the speed of light
come up, up in the trees
every chance that you get
is a chance you seize
how long I can stand
with my head stuck under the sand
I start before I can stop
before I say things that I made up
and all that noise, all that sound
all these pieces that i have found
and the earth is gone flying at the speed of sound
to show how it all began
birds come flying from the underground
if you could see it then you'd understand
ideas that you'll never find
all the inventors could never design
all the buildings that you put up
Japan and China were all lit up
the first sign that I couldn't read
all the land that I couldn't see
somethings you have to believe
but others are puzzles, puzzling me
and all that noise, all that sound
all those pieces that I have found
and the earth is gone flying at the speed of sound
to show how it all began
birds come flying from the underground
if you could see it then you'd understand
all those signs I knew what they meant
something you can't invent
something [...], something [...]
ooh
words go flying at the speed of sound
to show how it all began
birds came flying from the underground
if you could see it then you'd understand
oh, when you see it then you'll understand
chuzame -
abril 21st, 2005 at 7:43 pm
Hai un link escondido no texto. a ver se o atopades. onde menos pensedes!! ja,ja,ja
abril 21st, 2005 at 8:41 pm
Eu xa o encontrei… moi boa! encantoume, pero fáltame unha parte para entendela completamente! bicos.
abril 21st, 2005 at 9:48 pm
ei!! preciosa eres a hostia!! es o meu decubrimento particular!! ai! canto te quero, menina, e esta noite a dalo todo!! que agora xa teño pasta gracias a vós!!!
abril 23rd, 2005 at 1:18 am
Esta resposta nom tem a ver com o tema. Dei de casualidade com o teu blogue (entrando na página do Jaureguízar…). O tema era que necessitava contactar contigo. O meu correio é jimmijazz69@hotmail.com, gostaria de que me escrevesses para deixaras-me o teu endereço o que me adicionasses no msn.
Cumprimentos
abril 23rd, 2005 at 1:38 am
heiii¡¡¡
o_suso@hotmail.com
fermoso poema o de eugenio de andrade¡¡¡ terias que intentar ir a visitalo….eu ao final non o conseguin (creo que vive no porto,a min me dixeran na Ribeira, pero non estou seguro ) é unha oportunidade agora que andas por terras lusitanas….e que ademais xa está moi vello…de certo, e ainda que soe un poco macabro, non sei se xa camiñará sobre ‘branco no branco’….boeno….iso….ah¡¡ e de paso, pois a ramos rosa..que ten un poema ‘nao dissemos as palavras mais simples’ que é unha caña (non sei se o poema se chama asi..). O ramos rosa ten un poemario publicado en espiral maior, non é dos mellores, penso, pero ainda así é como un deses arcóns do faiado, onde sempre encontras entre a poeira un tesouro…
oe, estoume rindo porque cando estaba lendo o teu blog, había xa unhas semanas que non o facía, non sei porque viuseme a cabeza que ti eras a ‘maga’ de rayuela…xa ves…ocorrencias
nada mais…saudos
p.d oe, deixote o meu correo, é que desistin das memorias absurdas por agora