persoal14 Xull 2006 06:35 am
foi a hostia. coma sempre. botábao de menos. faltou xente e tiven a grandísima sorte de atoparme cun duende que facía case medio ano non vía. inconfundible coma sempre. non sei se realmente fixen ben as cousas. pedín un desexo e fíxose realidade. o universo conspirando ao meu favor. o pasado queda atrás e iso líberame.
chuzame -
Xullo 14th, 2006 at 9:02 pm
é que os duendes sempre che alegran a vida ;b