persoal28 xan 2006 04:14 pm
abracei á Raiña polas costas mentres ela me miraba recelosa. querÃa roubarma. e eu sorrÃolle. son máis forte ca ela. é miña. protéxoa. e vaise rosmando polo baixo. volverá e cando iso volva pasar serei menos educada con ela. o Rei un pouco máis tranquilo, por momentos esquécese de todo e é o de sempre, traballador e ocupado con ensaios. pequenas victorias que me saben a gloria. vaise operar e mentres non nos chamen Ãmonos entrenando pensando no que virá. Catuxa e eu sopramos as dúas velas con forma de 2 pedindo o mesmo desexo. mensaxes no bicho o xoves pola noite, antes, despois e durante o abrazo nos demos volvendo para casa con Ro despois de tomarlle algo con Ara cruzando a ponte. toda a vida xuntas. somos unha casualidade. por iso non creo nelas. pequenas cousas que coinciden na vida, que se repiten, detalles, algo hai detrás. sinais, son a linguaxe do universo. porque ao final todo encaixa. ela, é sen dúbida, o amor da miña vida. todo o bo, todo o malo, todo á vez, tan diferentes e no fondo tan iguais... pode que nunca atope á miña alma xemela, pero non me importa porque ela sempre estará comigo. durmo ata tarde o venres. e no bichiño máis mensaxes dende o mar de pedra. pola tarde subo ata a aldea cos reis. frÃo de neve e sol. collemos auga na fonte e imos por onda avoÃña. "meu paxariño" e cáeselle a baba comigo. "mira que linda, que feitiña". 96 anos e semella eterna. quéntame as mans coas súas, tan vellas e expertas, máis suaves cás miñas. regálolle o mellor dos meus sorrisos. "abu, que xa teño 22". "si? que noviña es aÃnda..." "si, aÃnda son unha nena". na Ponte, en casa da avoa Elisa tartiña pre-cea e mini-celebración con Quela e Noe. tomámoslle algo pola noite e despois dunhas risas coa tola de Quela retirámonos cedo. pola mañá Catuxa espértame igual que fixera hai doce anos para dicirme que está nevando. outro regalo máis caÃdo do ceo. pura maxia. neve en Atenas.
este blog xa ten un ano. paseime media noite relendo e revivindo. a verdade, non sei que dicir. ten vida propia. é o único que se me ocorre. contar conteino todo. o que les é o que hai.
*(a rúa da foto é a miña)
chúzame -
2006-01-29 at 7.06 pm
en salcedo tamén neva… pero eu non estou alà para velo… :S
2006-01-29 at 9.09 pm
asi de primeiras pareceme doutor fleming xD pero bueno, q foi fermoso ver nevar, estraño tamen, pero un dia pra recordar sempre. felicidades entón!!
2006-01-29 at 10.04 pm
pois si, é doutor fleming, non me diga que somos veciños? xD
é o fallo de Vigo, moita rÃa e ponte de Rande, pero cando neva, na de na!
2006-01-30 at 2.57 am
a miña avoa tm m dicÃa cousas desas… cantábame: cada dÃa máis linda máis linda, cada dÃa mellor e mellor!!, como na canción… esas cousas son propias das avoas a q si Aultre? e son as q se estrañan máis porq ninguén chas volve dicir de corazón…
É verdade q xa ten un ano, o outro dÃa estiven relendo un post q m dedicaras e tróuxeme tantas lembranzas… gracias rula, solete! Beijinhossss
2006-01-30 at 2.48 pm
pois veciños non; sonoume de pasar por alà (que ollo teñoooooo)
eu sonche de máis arriba, terra de xigantes onde as zapatillas son grandes coma edificios xD
2006-01-30 at 8.46 pm
pois vaia ollo tes, si señor!!!
como non sexas de preto da Torre… xD éche un misterio!!!
2006-01-30 at 10.49 pm
Parabéns polo aniversario do blog!!! hahaha, é unha marabilla ler cousas coma esta!! És toda unha artista!!! Chegarás lonxe!!
Joe en Compostela tamén nevou e eu non o vin
2006-01-31 at 4.00 am
jajaj, obrigada!!!!!!! o de artista xa non sei… máis ben cabra xD
pobriña, pois eu farteime de ver neve!!
é que vigo xa se sabe… “pero al llegar el invierno, aquà no nieva, vaya, vaya, aquà no nieva”.