
todo comezou por culpa da miña chapa. acabamos falando de cine. mirábame con aqueles olliños... xa non lembro se lle preguntei se fora ao concerto de Deluxe (eu sempre buscando a casualidade...) ou o qué. nin sequera lembro que lle dixen pra que se viñese con nós ata o Badulake. e quen bicou a quen? detalles en importancia... suave, lento, igual que unha caricia. eu voaba, non estaba alí, dentro do meu corpo. pero el non era el... aquel aroma era inconfundible. quizais foi o mellor bico que dei... daba igual que tivese barba. eu non quería abrir os ollos, non quería espertar daquela ilusión e foi xusto nada máis abrilos cando marchamos pro seu piso entre mimos e caricias. o certo é que me caía ben. contoume da súa vida, conteille de min. púxome música, canteille baixiño na orella e deixei que me espise comezando pola miña adora gravata. deume clases de ximnasia rítmica e eu deixei que fixese un mapa do meu corpo. vin amencer de pé, máis espida por dentro ca por fóra.
limiao tiñas que ser...
[bso: Pereza/Sidonie - Niña de Papá]
chuzame -
abril 16th, 2007 at 8:04 pm
así me gusta facendo bo uso da primavera
abril 17th, 2007 at 11:09 pm
jejejeje isto xa foi!!
abril 18th, 2007 at 2:00 pm
como me gusta
e non o deixes!!