PÉS ESPIDOS

outra vez ela na televisión. unha chamada. Eme. non estou enfadada. non podo enfadarme, con el. o que xa sabía eu, que estivera liado toda a semana. é o que pasa cando volves de Erasmus estas datas. e falamos. estou sorrindo, segura de que o nota a quilómetros de distancia. el tamén. pasan os minutos voando. tócame a min despedirme e colgar. e non lle digo que o quero. non me atrevo. covarde. xa o sabe. intento convencerme. a promesa de intentar ir alá e un pásao ben moi superficial. creo que non o vou meter na nevera, nin o vou enterrar. vouno deixar libre polo meu corazón. que faga o que queira. sen cordas que nos aten. o que teña que ser será.

non abonda con dicir QUÉROTE e agardar por un milagre. hai que demostralo, facelo e non agardar a que me dean permiso. hai que provocalo. non chega con imaxinar como podería ser estar xuntos. hai que intentalo. NON, equivoqueime. non se pode chegar ao cumio e non lanzarse a voar. aínda que te mates. coller impulso, saltar e deixar que o corazón voe só. que levite. saltar sen rede, inexperiencia. que a alma faga o resto. pareime a pensalo en Lisboa, unha noite, ao saír do metro e volvendo para casa. lembro que ao final collín o camiño máis seguro. non fun covarde, pero non me atrevín a arriscarme. ese foi o meu erro.

botellón. chove. xa volvín a onde están todos co móbil na man. un pouco triste, pero sen ganas de chorar. por fin chegan Ro, Quela e Ara. Catuxa fai de barwoman e vaise animando a cousa. e Quela cunha bata de guatiné en plan kitsch. marchamos para viños. fai frío, podo sentilo. algo me doe por dentro e non sabería dicir que é. debería ir a urxencias? non, é a ausencia de Eme. terei que volver a acostumarme. entramos no Montederramo. l.c. para min. a cousa vaise animando. risas fóra. collo o móbil para avisar ao Gato de onde andamos. as fillas da directora. pasa unha. logo outra e a última que se xira e me ve. ola. non me recoñece ao principio. dá outro paso máis e os seus ollos parecen pratos. e eu sorrío para os meus adentros. ninguén sabe o que me encanta ir pola rúa e atoparme con antigos "compañeiros" do colexio e ver como se sorprenden. que cambiada estás!!, din os seus ollos. de chapona a Aultre Narai. imos para o Trole. hai máis xente que en fin de ano. eu non podo parar de bailar. saio un momento e crúzome co Kamikace. falaba con el máis tempo, pero chaman por min nese momento. e Catuxa co seu ligue veña a preguntarme os nomes dos grupos e seinos case todos. logo rumbo ao Vai-Vén. un pouco de reguetón dese. bailo co Gato. volta para aquí e volta para alá. Ro pendente do Apóstolo e algo rallada. despois K-oba. despois imos para a Bull. Catuxa marcha e despois dela Ara e os seus primos. tiramos para o Rock Club Ro, Quela, que xa vai polo aire, e eu. ao final non entramos. atopámonos co Apóstolo e á vez con outro rapaz que lle gusta Ro. partido de miradas e silenzos a tres bandas. o Apóstolo vaise finalmente e Ro rállase. Quela insiste en ir ata a Extravaganza. eu xa vou cansa. vai polo aire marcha correndo pola rúa e eu atrás dela. ríome. a cousa ten bastante chiste. chego á cima da rúa e xa non a vexo. chámoa e non dá sinal. Ro e eu separámonos e vamos por camiños distintos ata a Extrava. alí volvo a chamala. que xa estou en casa. si? tan rápido. quedamos máis tranquilas e voltamos para casa. á mañá seguinte entereime que Quela se escondera nun portal agardando a que nós pasáramos e que cando a chamei aínda estaba alí e que marchou soa e co coche. ademais diso non conseguiu durmir pasou hora e media dando voltas polo corredor da súa gata, Blue, perseguíndoa e pedíndolle mimos. (seus pais, meus tíos estaban na aldea). vese que a tolemia nos vén de familia.

soidade. saio de casa e as rúas están cheas. eu só quero estar soa. necesítoo. as mesmas palabras que lle dixen a Dido polo móbil. para non facer dano a ninguén máis, para que non mo fagan. ás veces son unha catana demasiado afiada. se te achegas moito podo cortarte sen querer. e decidome a facer esa pequena viaxe coa levo anos soñando. preto, moi preto. irei sen dicirllo a ninguén e sen avisar. isto é algo que teño que facer soa. improvisando. un pouco. vou á procura dun soño. xa van sendo horas de que loite de verdade polas cousas que quero.